我叫吕娜。 我们交个朋友把.

哀(かな)しみの向(む)こう岸(きし)に
微笑(ほほえ)みがあるというよ

อีกฟากฝั่งของความโศกเศร้า
ยังมีบางสิ่งที่เรียกกันว่ารอยยิ้มอยู่

哀(かな)しみの向(む)こう岸(きし)に
微笑(ほほえ)みがあるというよ
たどり着(つ)くその先(さき)には
何(なに)が僕(ぼく)らを待(ま)ってる？

อีกฟากฝั่งของความโศกเศร้า
ยังมีบางสิ่งที่เรียกกันว่ารอยยิ้มอยู่
แต่ก่อนที่เราจะไปถึงจุดนั้นได้
เรากำลังรอคอยอะไรกันอยู่รึป่าว?

逃(に)げるためじゃなく　夢追(ゆめお)うために
旅(たび)に出(で)たはずさ　遠(とう)い夏(なつ)のあの日(ひ)

เพื่อที่จะไล่ตามความฝันของเราแล้ว เราไม่สามารถบอกเหตุผลกับตัวเองให้ถอยหลังได้
เราต้องก้าวต่อไป ก้าวไปยังฤดูร้อนแสนไกลที่รอคอยเราอยู่

明日(あした)さえ見(みえ)えたなら　ため息(いき)もないけど
流(なが)れに逆(さか)らう舟(ふね)のように
今(いま)は　前(まえ)へ　進(すす)め

ถ้าพรุ่งนี้เราจะได้สัมผัสมัน เราก็ไม่ควรที่จะมัวแต่นั่งโหยหาอาลัย
เฉกเช่นเรือน้อยที่โต้ผ่านกระแสน้ำหลาก
เราต้องก้าวเดินไปข้างหน้าต่อไป

苦(くる)しみの尽(つ)きた場所(ばしょ)に
幸(しあわ)せが待(ま)つというよ
僕(ぼく)はまだ探(さが)している
季節(きせつ)はずれの向日葵(ひまわり)

ในที่ซึ่งปกคลุมไปด้วยความเศร้าหมอง
บางสิ่งที่เรียกว่าปาฏิหาริย์กำลังรอเราอยู่
ถึงแม้ว่าเราจะยังคงต้องค้นหา
ดอกดาวเรืองที่ฟูเฟื่องอยู่ในปลายฤดูใบไม้ผลิต่อไปก็ตาม

こぶし握(にぎ)りしめ　朝日(あさひ)を待(ま)てば
赤(あか)い爪(つめ)あとに　涙(なみだ)　キラリ　落(お)ちる
นักรบที่รอคอยซึ่งการปรากฏของแสงแห่งวันใหม่
ก่อนจะคว้ามันไว้ด้วยเล็บที่เปื้อนเลือดได้นั้น เขาต้องเสียน้ำตาประกายมากมาย

孤独(こどく)にも慣(な)れたなら
月(つき)明(あ)かり頼(たよ)りに
羽根(はね)なき翼(つばさ)で飛(と)び立(た)とう
もっと　前(あえ)へ　進(すす)め

หากแม้นเราจะเคยชินกับความอ้างว้าง
ที่มีเพียงแสงจันทร์เท่านั้นเป็นเพื่อน
แต่เราต้องกางปีกที่ไร้ซึ่งขนของเราออกแล้วโบยบินไป
บินต่อไปข้างหน้า ไกลอีกหน่อยเท่านั้นเอง

雨雲(あまぐも)が切(き)れたなら
濡(ぬ)れた道(みち)　かがやく
闇(やみ)だけが教(おし)えてくれる
強(つよ)い　強(つよ)い　光(ひかり)
強(つよ)く　前(まえ)へ　進(すす)め

และเมื่อเมฆหมอกมรสุมจางหาย
ผืนดินที่เปียกชุ่มทอประกายขึ้น
แม้มันจะนำพามาเพียงแค่ความมืดมนอนธกาล
แต่แสงทรงพลังเพียงหนึ่งเดียว
จะช่วยผลักดันให้เรากล้าที่จะก้าวเดินต่อไปอย่างมั่นคง